ಇತ್ತೀಚಿಗೆ ಕುಂದಾಪುರದ ಸಮುದ್ರ ತೀರವೊಂದಕ್ಕೆ ಭೇಟಿ ನೀಡಿದೆ. ಸಮುದ್ರವೆಂಬ ನಿತ್ಯ ನಿರಂತರ ಸುಂದರ ಕಾವ್ಯದ ಮುಂದೆ
ಇದೊಂದು ಸಣ್ಣ ಹನಿ.
-----------------
ಮಿರಿ ಮಿರಿ ಮಿರುಗುವ ಮರಳ ರಾಶಿ.
ಕಣ್ಣ ತುಂಬುವ ನೀಲಿ; ಎದುರಲಿ
ನನ್ನುಸಿರ ತಾಳಕೆ ತೆರೆಗಳು ಮೊರೆ ಮೊರೆದು
ಅಥವಾ ನನ್ನೆದೆ, ತೆರೆಗಳ ಗಾನದ ಲಯ ಹಿಡಿದು
ಒಮ್ಮೆ ಪ್ರೀತಿಯ ಹೊಡೆತ, ಒಮ್ಮೆ ಜೋರು ಒದೆತ,
ಒಮ್ಮೆ ಮೌನ, ಒಮ್ಮೆ ಗಾನ..
ಮಡಿಲಲ್ಲಿ ಮಲಗಿಸಿಕೊಂಡ ಅಮ್ಮನಂತೆ.
ಅಲೆ ಅಲೆಯಲಿ ಅನಂತ ದಾಹ,
ರಣೋತ್ಸಾಹ, ತೀರದ ಮೋಹ!!!
ನನ್ನ ಕನ್ನಡಕದ ಮೇಲೆ ಹರಳುಗಟ್ಟಿದೆ ಉಪ್ಪು...
ಮಿದುಳು ಕೋಶದೊಳಗೆಲ್ಲೋ ಗೂಡು ಕಟ್ಟಿದೆ ನೆನಪು!
--------------------
